Arwi Klip (Voorzitter)

Ik ben Arwi Klip (50) en ben met mijn vrouw en dochter mede-initiatiefnemer van het eerste uur. Opgegroeid tussen de grote rivieren heb ik van dichtbij mogen en moeten ervaren hoe ontzettend kwetsbaar de natuur is. Kwetsbaarheid werd zichtbaar in de winter als de natuur rond het vrijstaande huis in de polder voedsel te kort kwam na sneeuwval. Of bij palingen in de sloot naast het huis, die regelmatig uitwendige kankergezwellen aan de kieuwen hadden door het ‘ademen’ van het afval dat ‘per ongeluk’ de sloot in spoelde naast de champignonkwekerijen en varkensstallen stroomopwaarts. Maar ik heb ook de kracht van de natuur direct mogen ervaren toen we met ons gezin moesten evacueren voor het rivierwater dat was gestegen tot aan de kruin van de dijk naast het huis en deze op doorbreken stond. Nee, het was helemaal niet te warm in de alpen, ben je gek. Van buiten wonen in en met de natuur leer je als echte “Hollandse Jongen” vanzelf ook veel en hard tegen de wind in fietsen om je afspraken op tijd na te komen. En dat een ‘nat pak’ ook vanzelf weer opdroogt, je zelfs koel houdt bij inspanning. Essentiële levenslessen, zo zal blijken.

Na een HTS-studie Luchtvaarttechniek kwam ik al gauw in aanraking met de militaire luchtvaart. Een prachtig beroep waarin ik heel veel passie kwijt kan was het gevolg. Als militair-officier ben ik gevormd in het voorop lopen, omgaan met tegenslag en niet bang zijn nieuwe dingen op te pakken. Maar ook om samen met veel gelijkgestemden een gemeenschappelijk doel na te streven en door te gaan ondanks de verrassingen die je onderweg tegenkomt. Ergens onderweg heb ik nog een academische opleiding managementwetenschappen afgerond, waardoor ook de bijbehorende organisatievraagstukken allemaal wat meer op zijn plaats vielen en deze vanuit kennis en ervaring opgepakt kunnen worden.

Na het huwelijk met mijn vrouw Riquette, afgestudeerd jurist milieurecht, duurde het niet lang voordat onze tafel alleen nog gedekt werd voor een biologische maaltijd, de gloeilampen werden vervangen door LED en de boodschap dat het mooie appartement in de Bredase binnenstad het uiteindelijk zou moeten gaan afleggen tegen een duurzame grondgebonden woning in een groene en ecologische omgeving. Na de geboorte van onze dochter was ook bij mij de laatste twijfel echt verdwenen en heeft het zo moeten zijn dat wij precies op dat moment tegen dit initiatief van de Ecowijk aan liepen.

Voor mijn dochter doe ik dit, zet ik alle kennis, ervaring, passie en drive in om een woonomgeving te creëren waarin zij beter kan gedijen dan wij dat nu doen. Waarin de natuur om haar huis ook in de winter weer voldoende te eten kan vinden. Waarbij de vissen in de sloot naast haar huis geen kanker meer krijgen en waarbij we het water rond het huis met respect behandelen, zodat de zomers minder droog worden en de waterstand in de winter weer normaal blijft. Ik gun haar zo een duurzaam ecosysteem en habitat om in op te groeien.

Nu, als medetrekker van dit mooie initiatief en voorzitter van de Coöperatie Brundtland zet ik mij elke dag in om als ethisch en professioneel bestuurder leiding te geven aan deze organisatie. Ik leid met veel ruimte voor initiatief vanuit bestuur en achterban, maar ook met een duidelijke visie voor ogen en ondersteund met kennis en ervaring in het neerzetten en begeleiden van een organisatie door deze transitie heen. Maar vooral, door er zelf de schouders onder te blijven zetten, door “tegen de wind in te blijven fietsen”. Gelukkig werk ik elke dag in een omgeving met het credo: ”Doorgaan waar anderen stoppen”. Wat er ook gebeurt.

Inmiddels hebben we met ons initiatief het landelijke tij mee, hebben we een landelijk Klimaatakkoord dat uitgevoerd moet worden en hebben we een Omgevingswet die dwingt om de burger te betrekken bij vorming van het beleid. Er is dus maar één conclusie mogelijk: die wijk, die komt er. Want wij gaan door, waar anderen stoppen!