Michelle Poppe (Penningmeester)

Bestuurslid en Penningmeester Michelle Poppe
Bestuurslid en Penningmeester Michelle Poppe Foto: Liedewij Giri

Hi! Michelle Poppe (1986), penningmeester van Coöperatie Brundtland, getrouwd met Benny, moeder van 4 jonge kinderen en psycholoog.

Het was in 2016 dat wij constateerden dat wij uit onze rijtjeswoning in Etten-Leur begonnen te groeien. We hadden al wel wat verbouwd en voorlopig konden we er nog blijven. Aan de andere kant zagen we ons bijvoorbeeld nog niet met 4 pubers in de bijbehorende badkamer staan. Op termijn wat meer ruimte zou toch prettig zijn. Aangezien ons werk en de school van onze kinderen in gemeente Breda zijn, was het een logische keuze zeker ook daar eens te kijken. Al zoekend kwamen wij er echter achter dat hoe wij wensten te wonen niet zomaar voorhanden was. Zelf bouwen dan maar?

Zelfbouwen op een groot eigen perceel zagen wij niet zitten. Fijne contacten met buren en kinderen die gemakkelijk samen buiten kunnen spelen past ons beter. Zoveel privéruimte hebben wij niet nodig en buiten dat zou dat ook financieel gezien een grote uitdaging zijn. Je kunt zelf een huis (laten) bouwen, maar als een enkel gezin kun je niet een gemeenschap bouwen.

Met de geboorte van ons eerste kind werden wij ons veel meer dan eerst bewust van onze plek in tijd en ruimte. Eerder onduidelijke en ongemakkelijke gevoelens rondom thema’s zoals onder andere gezondheid, consumentgedrag en omgang met de aarde konden we ineens plaatsen. Over tijd zijn we soms stap voor stap en soms rigoureus veel dingen anders gaan doen: ons zoveel mogelijk ongemotoriseerd verplaatsen, zo zuinig mogelijk omgaan met elektra en water, wasbare luiers, kinderen in een draagdoek of -zak, samen slapen, vegetarische biologische onbewerkte boodschappen in huis halen, zelf brood bakken, zoveel mogelijk tweedehands kleding of anders zo duurzaam mogelijk nieuw, consuminderen, ecologische verzorgings- en schoonmaakproducten… er is al veel wat we zien, maar we zijn ons ervan bewust dat we ook nog stappen te maken hebben. Met vier kinderen is je voetafdruk al snel fors. Hoe houden we hem zo klein mogelijk, zonder onszelf buiten de maatschappij te plaatsen?

Terug naar de gewenste verhuizing. Het was eveneens in 2016 dat Stichting Droomwonen in samenwerking met STROOM Architecten een informatieavond hield om interesse te peilen voor een ecologische CPO (collectieve zelfbouw). In onze zoektocht was dat helemaal in de pit. Ik las erover, hoorde erover, fantaseerde erover en wist toen: dit moet er gaan komen! Ik wil dit voor ons gezin! Ik wil dit voor onze aarde! Of ik dan mee mijn schouders eronder wilde zetten? Uiteraard! Arwi en Hans werden samen met mij de kartrekkers.

Boy, did I knew then what I know now…

Inmiddels zijn we heel wat tijd verder en is het project compleet en op een positieve manier uit de hand gelopen. Het CPO-cluster van max. 20 woningen werd een complete wijk. We hebben een visie opgesteld en aansluitend een politieke lobby op poten gezet. We zochten kort even wat media-aandacht. We richtten een coöperatie op met zorgvuldig opgestelde statuten. We committeerden ons aan de 17 Duurzaamheidsdoelstellingen geformuleerd door de Verenigde Naties. We trokken in een strategische medialuwte enkele medeavonturiers aan in de vorm van coöperatieleden. De wijk gáát er komen; dat is nog steeds mijn overtuiging. De weg er naartoe had ik onderschat. (In)spreken, mond houden, gezicht laten zien, wegblijven, kraaien, snavel houden. Juiste bewoordingen, juiste plek, juiste volgorde, juiste netwerkmensen. We bouwen een gemeenschap. Zorgvuldigheid is geboden!

Ondertussen werd mijn jongste kind gebakken en geboren, probeerden we allemaal ons eigen gezin de gewenste aandacht te blijven geven en bleven we allemaal ook gewoon actief in onze betaalde baan. Wat een klus! Maar ook: Wat een belevenis! Een belevenis die ik voor geen goud zou willen missen.